24 / 9 / 1381 يكشنبه درس شمارهء ( 474 ) كتاب النكاح / سال پنجم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : در اين جلسه ، دنباله ادلّه عامّه براى تصحيح عقد فضولى ، به عموم اوفوا بالعقود استدلال نموده و با طرح چند مسأله اصولى ، اين دليل را تمام مىدانيم . * * * الف ) چند بحث اصولى مربوط به مسأله 1 - در مطلقات اگر گوينده در مقام بيان بود و قيدى نياورد ظهور آن و اطلاق چه وقت منعقد مىشود ؟ مرحوم آخوند مىفرمايند : همين كه مجلس خطاب منقضى شد و قيدى نياورد ظهور منعقد مىشود ، ولى مرحوم شيخ انصارى معتقدند : شرط انعقاد ظهور در اطلاق ، نياوردن قيد تا رسيدن وقت عمل است و تا وقت عمل نيامده ، مطلق ظهورى در اطلاق ندارد . به نظر ما ، در اينجا حق با مرحوم آخوند است همچنانكه اگر از يك مجتهدى مسأله‌اى دربارهء حج استفتاء شود و هنوز چند ماه به موسم حج مانده باشد يعنى هنوز ظرف عمل نيامده ، اگر در همان مجلس خطاب قيدى براى جواب آن مسأله نياورد استفاده مىشود كه جواب او قيدى ندارد و مطلق است . پس اگر متكلّمى كه در مقام بيان حدّ و حدود مسأله است تا پيش از اتمام مجلس خطاب در كلام خود قيدى نياورد از آن استفاده اطلاق مىشود و لزومى ندارد ظرف